Mijn verhalen
‘No one ever really dies’
De woorden prijken op de mouwen van Pharrel Williams terwijl hij ons vraagt of we ‘into a party’ zijn. Als [ verder lezen ... ]
Ze ziet dat het goed is
Lurkend aan de mocktails en kauwend op de malse kippenborst hangen ze aan hun lippen. Twee vrienden vertellen onze kinderen [ verder lezen ... ]
Met een beetje pijn in mijn hart
Het verschil in uiterlijk tussen de snelle platte schootcomputer en mijn oude werklaptop maken de jaren zichtbaar die inmiddels zijn [ verder lezen ... ]
Lichtpuntjes
Afgelopen week wilde ik het nog een paar keer meemaken. Maar dan in mijn eigen wereld met koptelefoon. Het concert [ verder lezen ... ]
Bloggend de wereld in
Eén van mijn liefhebberijen is het vangen van woorden en zinnen. Ik vang ze op straat, thuis, op de school [ verder lezen ... ]
Wandelen voor de #wensvangijs: “hééél leuk maar vet moeilijk!”
‘Mijmeren over Maxine.’ ‘Een mooie manier om zo de stichting te steunen.’ ‘Goed voor de stichting, goed voor onze benen [ verder lezen ... ]
“We droegen Maxine tot het laatst op handen”
Nooit meer samen spelen Nooit meer Muisje op de maan voorlezen Nooit meer knuffelen Nooit meer muziek luisteren Nooit meer [ verder lezen ... ]
Een cirkel is oneindig
Ik kan het me nog goed herinneren. De ontmoeting met Jolanda. Tijdens die eerste keer stond ze met haar handen [ verder lezen ... ]