Lieve Amélie

Lieve Amélie

Vandaag word je 7. Op deze bijzondere dag sta ik stil bij mijn grote troost, lichtpunt en gids; want dat ben jij. Deze dag markeert ook het einde van je zevende levensjaar. Een bizar jaar. Want vlak voor je zesde verjaardag werd je geconfronteerd met de boodschap van een doodziek zusje en kort daarna zag

Vriend en vijand

Vriend en vijand

Kerst 2016. De eerste zonder Maxine. Al heb ik niet zoveel met kerst, ik ben normaal gesproken wel dol op de eindejaarsgezelligheid met borrels , etentjes, quizjes, mooie gesprekken om het jaar door te nemen en vooral veel tijd met mijn dierbaren door te brengen. In deze periode van het jaar staat alles in het

Twee werelden

Twee werelden

September is voor mij elk jaar de maand van nieuwe dingen. De zomer, die eraan vooraf gaat, geeft me energie om iets anders op te pakken. Het voelt dan alsof ik alvast aan een volgend jaar begin, een fris hoofdstuk. Hoewel de energie dit jaar heel anders is, kreeg ik in september weer zin in

De droom van Amélie

De droom van Amélie

Op donderdag 8 september 2016 kwam er een droom van Amélie uit. Ze mocht, samen met haar vriendinnetje Eline, een dag stewardess zijn. Dat de droom op deze dag uit ging komen wist ze die ochtend zelf nog niet. We brachten haar gewoon naar school en deden zo normaal mogelijk… Jeroen en ik hadden daardoor

Bloemetjes op mijn hart

Bloemetjes op mijn hart

Ik ben dankbaar, dankbaar dat Maxine een week voor ze overleed nog in het Paleis van Gijs vakantie heeft mogen vieren. Dat maakt dat we tot het laatste moment mooie herinneringen aan haar en ons gezin hebben. Op 28 april jl. overleed ze. In onze armen. Als 3-jarig meisje had ze niet zoveel met bloemen,

Rouwend leven

Rouwend leven

‘Hoe gaat het?’, ‘Hoe kom je de dag door?’, ‘Hoe pak je de draad weer op?’. Dat zijn de top 3 vragen van alle betrokken mensen die ik (en Jeroen) zo’n beetje krijg de afgelopen maand. Hoewel de belangstelling erg gewaardeerd wordt, vinden we het lastig om ze te beantwoorden. Want het gaat tot nu

Laatste kans

‘Ting, ting, ting’. Met een beheerste slag op de klankschaal en zijn Vlaamse tongval leidt de leraar de meditatie in. ‘Vertraag, haal diep adem en ga met je aandacht naar binnen’. Zittend in de lotushouding motiveert hij mij en mijn medecursisten hem te volgen, zijn ogen gesloten, zijn handen keurig gevouwen voor zijn buikchakra. Mindfullness;

Weekendbaard

De badkamerspiegel is groot genoeg om mijn bovenlijf helemaal te aanschouwen. Zoals elke ochtend ben ik er weer vol verwachting voor gaan staan in de hoop iets bijzonders te aanschouwen, iets nieuws. Maar toch zie ik weer die gemiddelde veertiger met een normaal postuur. Behalve die weekendbaard dan. Souvenirtje van het muziekfestival dat ik met

Bordeauxrode sjaal

Kalm glijdt Karin met haar hand langs de gladde, ruwe en wollige stoffen. Haar schrale vingers blijven haken aan de pluisjes van de wintervesten. Terwijl ze op het bed achter haar ploft ziet ze hoe keurig de kledingstukken op kleur gesorteerd hangen. Typisch haar moeder, die erg kon genieten van orde en netheid. Een eigenschap

Water ontmaagden

Gelukkig, behalve een paar watervogels is er nog niemand. Terwijl hij de eendenvleugels op het water hoort slaan stalt hij zijn fiets tegen een van de bomen. Het duinmeer is op haar mooist als het stil is. Er is niks fijner dan het vlakke water te ontmaagden terwijl de dauw langzaam verdwijnt. Alsof de mist